Książka prof. Mirosława Karwata ma układ dwuczęściowy. W pierwszej części, w postaci wykładów przedstawione są podstawowe i szczegółowe typy i pojęcia dotyczące perfidii. Uzyskujemy teoretyczne odpowiedzi na pytania: czym jest perfidia, jakie są narzędzia perfidii i kogo możemy nazwać perfidentem.
Pytania te jednocześnie są tytułami rozdziałów. Każdy z nich zawiera mnóstwo informacji na temat zachowań określanych jako perfidne. Dowiadujemy się, że perfidia jest szczególnie złośliwą i szkodliwą odmianą przewrotności.
Człowiek perfidny stara się wytworzyć aurę intymnego zbliżenia i poufałości z ofiarą, by – mając go na talerzu – zadać cios. Perfidny. To oczywiście uproszczenie, bowiem w tysiącach przypadków, także tych, opisanych w książce, perfidia nie potrzebuje zbliżenia, a jedynie odpowiednich warunków czy argumentów.
Perfidny, oznacza to, co wiarołomny. Tyle, że chyba nie do końca w naszym rozumieniu. Przez osobę wiarołomną najzwyczajniej rozumiemy zdrajcę. Człowiek perfidny też “łamie naszą wiarę”, ale wcale to nie znaczy, że wcześniej uważaliśmy go za sojusznika. On nas po prostu podszedł, wykorzystał sprzyjającą sytuację, zagrał na uczuciach, zawiódł zaufanie.